Z Parku nad Trzebośnicą kierujemy się w stronę Rudy Łańcuckiej przejeżdżając skrzyżowanie, tuż za nim skręcamy w lewo a tam pierwsza na naszej drodze kapliczka , po chwili dojeżdżamy do Kościoła pw. NMP Królowej Polski, proboszczem od początku istnienia kościoła czyli od 1979 roku jest ks. prał. Stanisław Turek. Dalej jedziemy drogą asfaltową w stronę Sarzyny a po pewnym czasie drogą utwardzoną. Na skrzyżowaniu odbijamy w lewo w stronę Sarzyny. Kapliczka przy drodze na "Zawodzie" - wybudowana w 1980 roku w miejscu spalenia czterech mieszkańców Sarzyny przez hitlerowców w czasie II wojny światowej w 1944 roku. Wracamy przez most na Trzebośnicy, przejeżdżamy przez "Za wodę", w miejscu gdzie kończy się droga asfaltowa kierujemy się w kierunku charakterystycznego wzgórza, którym jest Zbójna Góra gdzie jak legenda głośi, złodzieje chowali swoje łupy. Za wzgórzem skręcamy w lewo, a przy pierwszym rozwidleniu dróg w prawo kierując się do rzeki San. Po lewej stronie docieramy do straorzecza. Starorzecza powstają najczęściej w dolinach rzek meandrujących przez odcięcie szyi meandru. W naszej gminie występują malownicze starorzecza Sanu w Tarnogórze, Sarzynie oraz Nowej Sarzynie.

Po obserwacji jedziemy prosto drogą biegnącą skarpą oddzielającą terasę zalewową od nadzalewowej, tuż za mostem docieramy do trzech odcinków specjalnych: Pierwszy to dojazd do starorzecza sanu Obszar ten o powierzchni ok. 1ha również jest projektowanym użytkiem ekologicznym. Obiekt obejmuje lustro wody na którego powierzchni wykształcił się zespół rzęsy wodnej. Znajduje sie tam też stanowisko grążela leśnego proponowane do ochrony w formie pomnikowej. Drugi to dojazd do Sanu, jest on największą rzeka naszej gminy. Płynie wzdłuż wschodniej granicy, korytem o szerokości od 60 do 160m. W jego dolinie znajdują się ciekawe okazy zwierząt. W Dolinie Sanu występuje liczne ptactwo wodne. Jeden z najciekawszych jest Kulczyk. Żyje on samotnie. Żywi się nasionami roślin, drobnymi rybami i płazami. Innymi ciekawymi ptakami występujące w Dolinie Sanu są m.in. bocian biały, derkacz, mewa śmieszka, rybitwa, remiz i cyranka. U ujścia Maliniaki do Sanu zadomowiły się Bobry. Bobry mieszkają w norach umieszczonych głęboko pod wodą. Żywi się konarami drzew i roślinnością zieloną. Bobry powodują ogromne szkody. Budują oni tamy, które zalewają pola uprawne. Bobry nie tylko niszczą, ale także spełniają ogromną rolę w przyrodzie. Budują rozlewiska, gdzie mieszka wiele gatunków ryb, płazów i ptaków. Rozlewiska te także zwiększają bezpieczeństwo pożarowe lasów. Natomiast trzeci to ujście Malinanki do Sanu Po obserwacji tych miejsc wracamy i za mostem przy rozwidleniu skręcamy w lewo, w stronę Łukowej. W pewnym momencie warto zatrzymać się by podziwiać widok na dolinę i starorzecze Sanu. Dalej drogą polną dojeżdżamy do Łukowej, skręcamy w prawo gdzie napotykamy kapliczkę Matki Boskiej Loretańskiej. Jadąc dalej natrafiamy zabytkowy dom gminny.

Z drogi asfaltowej skręcamy w lewo i kierujemy się w stronę Baranówki przejeżdżając przez Aleję Topolową i mijając za nią źródełko. Dojeżdżając do Baranówki proponujemy wdrapać się na Łysą Górę. W tym miejscu eksploatowane były piaski dla lokalnych potrzeb, głównie budownictwa. Złoża znajdującego się tutaj surowca nie są udokumentowane. Równie duża piaskownia na terenie naszej gminy występuje na północ od Tarnogóry. Piaskownia w Jelnej – Baranówce znajduje się w obrębie Łysej Góry (u jej stóp według legendy istniał niegdyś jeziorka) Na południe rozciąga się z niej widok na dolinę Malinianki, pola i łaki oraz obszar Rezerwatu Lasu Klasztornego. Patrząc na południowy wschód widzimy zabudowania Przychojca i Starego Miasta. Następnie objeżdżamy Łysą Górę wokół. Jest to charakterystyczne i niezwykle malownicze przejście doliny Sanu w Wysoczyznę Kolbuszowską, gdzie zalesiony wał wydmowy o znacznej wysokości ogranicza doline tworząc prawie idealne zakole. Kiedyś na tym Terenia istniały bagna, torfowiska i wilgotne łąki obecnie zamienione na pola uprawne. Na skrzyżowaniu dróg skręcamy w prawo w stronę Baranówki – Jelna, po drodze natrafiamy na kolejny projektowany pomnik przyrody - jest to lipa drobnolistna o wysokości 16 metrów i licząca 160 lat. Następnie docieramy do leśniczówki Budzyń. Dojeżdżamy do drogi Leżajsk – Nisko, na której skręcamy w lewo by po pewnym czasie dotrzeć do Jelnej, jest to miejscowość leżąca niedaleko Nowej Sarzyny, znajduje się tu wiele obiektów które warto zobaczyć, pierwszym z nich jest kapliczka pielgrzyma, która swoją nazwę zawdzięcza odpoczywającym w czasie pielgrzymek ludziom.

Rezerwat Las Klasztorny nie leży na erenie naszej gminy ale został wzięty pod uwagę podczas tworzenia ścieżek ze względu na jego wartości przyrodnicze. Pierwsze wzmianki dotyczące starań o objęcie ochroną rezerwatową resztek Puszczy Sandomierskiej na omawianym terenie pochodzą z 1923 r., kiedy to dr Marian Nowiński zbadał wartości przyrodnicze tzw. "Lasu Klasztornego". Celem ochrony jest zachowanie "fragmentu lasu mieszanego z bogatą i ciekawą florą, charakteryzującą stosunki przyrodnicze, jakie panowały w dawnej Puszczy Sandomierskiej". Drzewostan rezerwatu tworzy w większości 200 - i ponad 200 - letni starodrzew sosnowo - bukowo - jodłowy z wieloma okazami drzew osiągającymi znaczne wymiary, kwalifikujące je do ochrony w formie pomników przyrody. Przedłużeniem trasy jest odcinek: Obrzeże rezerwatu "Las Klasztorny" - klasztor OO. Bernardynów - ścieżka edukacyjno przyrodnicza "Ostoja bobrowa" Nadleśnictwa Leżajsk Wracamy na naszą trasę by przy kapliczce pielgrzyma skręcić w lewo w kierunku Jelnej. Na rozwidleniu dróg skręcamy w lewo docierając do kapliczki św. Jana Nepomucena oraz krzyża na szlaku handlowym, który miał bronić ludzi idących tym szlakiem.

Następnie wracamy do drogi głównej i jedziemy w kierunku zabudowań Jelnej, tutaj zatrzymujemy się przy dębie szypułkowym liczącym ok. 200 lat i mającym 24 metry wysokości. Następnym obiektem na naszje drodze jest kapliczka Matki Boskiej Leżajskiej, nad obrazem znajduje się dzwonniczka, która obwieszczała ważne wydażenia. Po kilkuset metrach skręcamy w prawo do kościoła parafialnego pw. św. Franciszka z Asyżu, który został wybudowany na miejscu starego, prowizorycznego kościoła wybudowanego w ciągu dwóch nocy. Obok pleabni możemy podziwiać piękną rzekę Maliniankę oraz zbiornik utworzony na niej. Jest to miejsce, przy którym możemy się zatrzymać i odpocząć krótką chwilę. Następnie ścieżką przez tamę kierujemy się w stronę drogi głównej gdzie napotykamy kolejną kapliczkę w Jelnej, jest to kapliczka Matki Boskiej Płaczącej. Jadąc dalej za łukiem drogi skręcamy w lewo na ścieżkę leśną prowadzącą przez las Budzyń do os. Niwa w nowej Sarzynie. Tam zatrzymujemy się przy najstarszej kapliczce na terenie Nowej Sarzyny. Przejeżdżamy przez mostek na trzebośnicy i i docieramy do stawów. Są to dwa zbiorniki wodne w kształcie kwadratów, mają około 30 lat. Są miejscem wypoczynku oraz połowu ryb przez okoliczną ludność. Następnie wzdłuż doliny Trzbośnicy kierujemy się w stronę Parku nad Trzebośnicą by tam zakończyć naszą trasę.