Wyruszamy z Parku nad Trzebośnicą w Nowej Sarzynie w kierunku os. Awaryjnego (ul. 1-go Maja. Za Domem Kultury w Nowej Sarzynie skręcamy w lewo (ul. Piłsudskiego), następnie w prawo (ul. Rejtana). Dojeżdżając do ul. Leśnej jedziemy prosto wzdłuż torów kolejowych drogą leśną.

Wjeżdżamy w kompleks leśny na północny - zachód od Nowej Sarzyny, gdzie zapoznajemy się z formacjami leśnymi i gatunkami charakterystycznych drzew występujących na terenie gminy (tablice informacyjne). Ponadto poznajemy rośliny objęte ochroną ścisłą, częściową, a także wybrane rzadkie gatunki roślin stwierdzonych na terenie miasta i gminy Nowa Sarzyna.

Na terenie Gminy Nowa Sarzyna występują zróżnicowane formacje roślinne. Od borów i lasów po murawy piaszczyste i łąki śródleśne. Na terenie Gminy występuje 19 roślin objętych ochroną ścisłą, są to rośliny o znaczeniu naukowym, bądź też rośliny zagrożone. Występuje tutaj także 5 roślin objętych ochroną ścisłą, są one wykorzystywane do celów leczniczych. Na początku i pod koniec trasy zielonej oraz na początku trasy czerwonej umieszczone zostaną tablice informacyjne z krótką charakterystyką, w podobny sposób opisane zostaną drzewa pospolicie porastające teren naszej gminy.

Dojeżdżamy do miejsca gdzie niegdyś stała leśniczówka, następnie kierujemy się w stronę Majdanu Łętowskiego podziwiając śródleśne łąki zwane Grondami. Docieramy do Kuligów (przysiółek Majdanu Łętowskiego), tam warto się zatrzymać przy kapliczce. Kapliczka M.B. Niepokalanego Poczęcia w Kuligach została wzniesiona w 1910 roku. W jej wnętrzu umieszczona jest figurka M.B. z Lourdes.

Pierwsza wzmianka o Majdanie znajduje się w Słowniku Królestwa Polskiego z 1884 roku gdzie jest wymieniany jako przysiółek Łętowni. Wyraz „majdan” pochodzi z języka tureckiego i oznacza czworoboczny obszar służący za rynek targowy lub miejsce zgromadzeń robotników.

Następnie za zabudowaniami Kuligów kierujemy się leśną ścieżką w kierunku stacji PKP Łętownia docierając do drogi asfaltowej (skręcamy w lewo). Jest to odcinek gdzie możemy z drogi podziwiać ciekawy krajobraz leśny a miejscami śródleśne łąki. Za leśniczówką kierujemy się w prawo przez Babiarze, Gościniec docieramy do skrzyżowania drogi Łętownia – Krzywdy, na którym skręcamy w prałoby po kilkudziesięciu metrach dotrzeć do żwirowisk w Łętowni.

W Łętowni eksploatowane było złoże żwirów o miąższości od 3 do 12 m. Złoże w 1985 roku dysponowalo zasobami wynoszącymi ponad 2 mln ton. Złoże to w dużej części jest wyeksploatowane. W chwili obecnej eksploatacje jest wstrzymana i cały czas trwają tam prace rekultywacyjne. Część zbiorników została zarybiona następuje samoczynne ich zarastanie się roślinnością o unikalnym składzie. Obszar ten o powierzchni prawie 9 ha proponuje się objąć ochroną w formie użytku ekologicznego. Występują tu zespoły szuwarowe: wąskopałkowy, szrokopałkowy i trzcinowy. Na lustrze wody wykształcił się zespół rdestnicy lśniącej i pionierski szuwar z dominującym ponikiem błotnym.

Za żwirowiskami dojeżdżamy do drogi asfaltowej kierując się w prawo, w stronę Łętowni i Wólki Łętowskiej. Docieramy do Łętowni, wchodziła ona w skład dóbr rudnicko-kopeckich. Pierwsze wzmianki o tej miejscowości pochodzą z 1582 roku i dotyczą podziału dóbr Rudnik. Wieś była dzierżawiona do 1944 roku. Na południowy zachód od Łętowni znajduje się Wólka Łętowska, miejscowość założona na nowiźnie. Kościół parafialny pw. św. Katarzyny powstał w 1719 roku na miejscu kaplicy wybudowanej w 1602 roku. Świątynia została ufundowana przez Mikołaja i Józefa Sołtyków. We wnętrzu budowli znajdują się ołtarz z 1860 roku, oraz drewniana chrzcielnica z przełomu XVIII i XIX wieku. Na terenie plebanii znajduje się piękny starodrzew, znajdują się tam drzewa takie jak dęby szypułkowe - zrośnięte ze sobą na wysokości 1 m. mierzące 21 m wysokości i liczące ok 230 i 170 lat. Można tu również zobaczyć dwa cyprysiki groszkowe liczące ok. 100 lat o wysokości 14 i 10 metrów, oraz kasztanowca białego o wysokości 18 m. liczącego 160 lat, pięknym okazem jest również dąb szypułkowy mierzący 21 m. i liczący 240 lat.

Następnie kierujemy się w stronę skrzyżowania dróg, na którym skręcamy w prawo w kierunku Wólki Łętowskiej. Tam warto dojechać do najstarszego drzewa w gminie, którym jest dąb szypułkowy o wysokości 27 m. i liczący ponad 500 lat !!! Wracamy do drogi głównej. Jadąc dalej przez Łętownie i Majdan Łętowski warto zatrzymać się w kilku miejscach: Pierwszym jest kapliczka św. Jana koło hydroforni. Jadąc dalej napotykamy na planowany pomnik przyrody, którym jest dąb szypułkowy o wysokości 16 metrów i wieku ok 230 lat. Dalej napotykamy jeszcze dwa planowane pomniki przyrody, są nimi wiązy szypułkowe. Jadąc dalej trasą zieloną warto zobaczyć kościół parafialny pod wezwaniem Matki Boskiej Częstochowskiej w Majdanie Łętowskim. Świątynię wzniesiono w 1978 roku z inicjatywy mieszkańców.

Pozostawiwszy Majdan Łętowski kierujemy się dalej drogą do Nowej Sarzyny. Na łuku drogi skręcamy w drogę leśną obserwując krajobrazy polne i leśne. Jadąc dalej warto zatrzymać się przy polanie, gdzie znajduje się jeziorko, gdzie według legendy stała niegdyś karczma. Rośnie tam grążel leśny, rzęsa wodna, przy brzegu natomiast olsza czarna. Dalej przejeżdżamy przez polanę, gdzie znajduje się jeziorko, gdzie według legendy stała niegdyś karczma. Rośnie tam grążel leśny, rzęsa wodna, przy brzegu natomiast olsza czarna. Jadąc dalej dojeżdżamy do skraju lasu, gdzie rozciąga się widok na łąki śródleśne zwane Grondami. Śródleśne łąki są ważnym elementem krajobrazu gminy Nowa Sarzyna. Łąki tworzone są przez człowieka, jednak stanowią one ostoję dla wielu cennych gatunków roślin, takich jak goździki oraz innych z rodziny storczykowatych. Łąki są również miejscem żerowania jeleni, saren oraz dzików. Przejeżdżając trasą zieloną spotkać można liczne gatunki ssaków i ptaków. Jeden z najciekawszych jest Jeleń szlachetny. Żyje on zazwyczaj w stadach. Żywi się trawą i roślinnością zieloną. Jelenie powodują ogromne szkody. Obrywają kory z drzew, które są również ich pożywieniem. W całej gminie występuje ok. 130 gatunków zwierząt objętych ochroną.

Na tym odcinku proponujemy tablice informacyjne o świecie zwierząt naszej gminy szczególnie zamieszkujących tereny leśne. Następnie ponownie docieramy do drogi asfaltowej i jadąc wzdłuż ogrodzenia Zakładów Chemicznych docieramy do ul. Leśnej by zakończyć trasę w parku nad Trzebośnicą.